زندگی زیبا نیست آنچه زیباست فقط تویی، تو که مهربانترین منی، برای توصیف مهربانیت واژه

ها یاری نمی دهند تا ابد دوستت دارم. خیلی خیلی مراقب خودت باشی عزیز دلم.

بر آنها که می هراسند بسیار تند،

بر آن ها که زانوی غم در بغل میگیرند بسیار طولانی،

و بر آنها که به سرخوشی میگذرانند بسیار کوتاه است،

اما، بر آنها که عشق می ورزند، زمان را آغاز و پایانی نیست.

                    همچو گل از شاخه ها،می چینمت

                   ای محبوب من، ای بهترین

                  ای رویای جاویدان من

                  نقطه ی آغاز من،پایان من

                  ای تنها امید جان من

                  با تو بودن آخرین پیمان من

                 روز مرد بر توحید نازنینم مبارک.

   زندگی را فقط با تو میخواهم، خنده های بی ریا را با لبان گرم تو دوست دارم، و بودنت در کنارم آرامشی است نا گفتنی برای قلبم و نگاه تو برایم کوتاه ترین زمان است برای امیدواری توحید مهربونم،

جوانمرد گفت چه نیکو که آن مرد ماهی گیر است و از دریا ماهی میگیرد و چه نیکو که آن مرد کشاورز است و در زمین دانه میکارد، اما نیکوتر مردی است که از خشکی ماهی بگیرد و دانه اش را در دریا بکارد، و نیکوتر از این دو کسی است که می تواند از آب، آتش بگیرد و از زمین، آسمان برداشت کند      

.ممکن را به ممکن رساندن کار مردان است، اما کار جوانمردان آن است که ناممکن را ممکن سازد

.هزاران معجزه، میان آسمان و زمین معطل است، دستی باید تا معجزه ها را فرود آورد و آن دست جوانمرد است  

....عشق ندایی است روح پرور، شاد و خوش آهنگ

.نوایی که ترنم آن به گوش نمی رسد، و زمان را توان نابودی آن نیست

.عشق تنها سهم مرغ عشق نیست، می توان عاشق بود و گنجشک زیست

می توان با یک گلیم کهنه هم روز را شب،شب را روز کرد می توان با هیچ ساخت

می توان صد بار هم خدا را، مهربانی را، عشق را با لبی خندان تر از یک شاخه گل تفسیر کرد

می توان بی رنگ بود همچو آب چشمه ای پاک و زلال

می توان در فکر باغ و دشت بود عاشق گلگشت بود

می توان این جمله را در دفتر فردا نوشت:

                 "خوبی از هر چیز دیگر بهتر است"

   به راستی که من تنها نیستم، زیرا یاد تو مهربانم همیشه در کنار من است و یارای قلبم، با عشقی که بدان می بخشد همیشه زنده اش نگاه میدارد. هنگامیکه به پرتو صبحگاه مینگرم نام تو را زمزمه می کنم و آنگاه که به خواب می روم جز تصویر تو نمیبینم و نیز این نام توست که به هنگام دعا، به هنگام گفتگو با زیبایی های جهان بر زبانم جاری می شود. جهان جز قابی که تصویر تو را در بر گرفته است برای من بیش نیست که شامگاهان در سکوت و خاموشی همه چیز، ترا برای من زنده می کند و دور نمای درخشانی،خوبی ترا به یاد می آورد و آن هنگام که شب فرو می افتد بر اثر اندیشه خوشبختی بر خود می بالم...

  میدانی این خوشبختی چیست؟ برای من این است که با تو باشم و در جاده زندگی با هم گلهای جاودانی را بچینیم.

وقتی بزرگ میشم،سیاهم

وقتی میرم زیر آفتاب،سیاهم

وقتی میترسم، سیاهم

وقتی مریض میشم، سیاهم

وقتی میمیرم، هنوز سیاهم

                 و تو آدم سفید

وقتی به دنیا میای، صورتی ای

وقتی بزرگ میشی، سفیدی

وقتی میری زیر آفتاب، قرمزی

وقتی سردت میشه،آبی ای

وقتی می ترسی،زردی   

خبر رفتن موشک به فضا

لمس تنهایی ماه

فکر بوئیدن گل در کره ای دیگر

!!!زندگی شستن یک بشقاب است

    ....و نترسیم از مرگ

مرگ مسئول قشنگی پر شاپرک است

مرگ گاهی ریمان می چیند

مرگ گاهی ودکا می نوشد

گاه در سایه نشسته است به ما می نگرد

                     :و همه میدانیم

        .....ریه های لذت پر اکسیژن مرگ است....